Kayıp hafta: yetmediğim alanda kaybolmak
Bir hafta model ve rig işinde kayboldu. Ortaya çıkan tek kalıcı şey bir kural oldu: sıfırdan asset üretimi donduruldu.
Bu devlogda iyi giden şeyler anlatılıyor. Bu yazı gitmeyen bir haftanın kaydı.
Önce dürüst bir not
Bu projeyi tek kişi yürütüyorum ve yazılımcı değilim.
Asıl alanım ses ve müzik. Ses tasarımı, müzik prodüksiyonu — yetkin olduğum yer orası.
Geri kalan her şey yapay zekâ ile yürüyor. Sunucu kodu, istemci, araçlar, testler; hepsi uzun uzun tarif ederek, yönlendirerek, reddederek ilerliyor.
Yani bu proje aynı zamanda bir prompt mühendisliği projesi. Mimariyi kuran, kararı veren, “olmadı, baştan” diyen benim; yazan model.
Bunu saklamanın anlamı yok. Kimse tek kişilik bir stüdyodan WoW ölçeğinde bir MMO beklemiyor, beklememeli de.
Haftanın hikâyesi
Karakter ve zırh tarafını kendi elimle kurmaya kalktım.
Base model, iskelet, topoloji, retopo, poligon sayısı, ağırlık boyama. Bir sorunu çözünce bir sonraki çıktı.
Beş gün geçti. Sonunda elde gösterilebilir tek bir şey yoktu.
En kötüsü de o değildi. Asıl mesele şu: bu iş sürerken sunucu tarafı — projenin gerçekten kritik yolu — hiç ilerlemedi.
Sorun neydi
Yanlış olan modelleme yapmam değil. Yanlış olan, ilerlemenin oraya bağlanmasıydı.
Tek kişilik bir projede en pahalı şey saat değil, dikkat. Bir hafta boyunca dikkat, projeyi ileri götürmeyen bir yerde durdu.
Ne yapıldı
Hafta bir kuralla kapandı: sıfırdan model, rig ve retopo üretimi donduruldu.
Yerine ücretsiz ve telif sorunu olmayan hazır parçalar kondu. Görsel kaliteyi yükseltmenin en ucuz yolu zaten model değil, ışık ve sis.
Karakter ve yaratık hattı yaşamaya devam ediyor. Ama artık hiçbir kapıyı tıkayamıyor.
Kuralın bir de yan faydası oldu. “Bunu ben mi yapmalıyım” sorusunun cevabı netleşti: yapabildiğim ve projeyi ayrıştıran yere odaklan, geri kalanı hazır al.
Ders
Kaybedilen hafta boşa gitmedi, çünkü arkasında bir kural bıraktı.
Ama tekrarlanmaması için buraya yazılması gerekiyordu. Bir projenin dürüst kaydı, yalnız kazanılan günlerden oluşmuyor.