Çarpışma artık görünen yüzeyden okunuyor
Kayalar havada duruyor, oyuncu yamaçta boşluğa basıyordu. Çarpışma şekli ile çizilen yüzey ayrı kaynaklardan üretiliyordu.
Sorun
İki şikâyet aynı kökten geliyordu.
Kayalar yerden birkaç santim havada duruyordu. Ve yamaçta yürürken oyuncu bazen zeminin içine giriyor, bazen görünmez bir basamağa takılıyordu.
Teşhis
Çarpışma şekli ile çizilen mesh ayrı kaynaklardan üretiliyordu.
Arazinin yüksekliği bir yerde yükseklik haritasından, başka bir yerde üretilmiş üçgenlerden okunuyordu. İkisi birbirine yakındı ama aynı değildi. Yakın olması yetmiyor: oyuncu görünen zemine basmak istiyor, fizik motoru başka bir zemin biliyor.
Kayaların havada durmasının sebebi ayrıydı ve daha sinsiydi: parça yerleştiricisi ebeveyn nesnenin kotunu yanlış kopyalıyordu. Ayrıca kapatılması gereken bir occluder açık kalmıştı.
Ne yapıldı
Tek bir kural kondu: kot, görünen üçgenlerden okunur. Yükseklik haritasından değil, üretilmiş mesh yüzeyinden. Çarpışma da aynı yüzeyden pişiriliyor.
Karo dikişleri, eyer geçişleri ve karo sınırları bu kural altında tek tek düzeltildi.
Harita editöre taşındı
Harita üretimi Godot’tan çıkıp tarayıcıya taşındı. Artık gerçek rölyef altlığı üstünde çalışılıyor: krater suyu, yol elemesi, kıyı çizgisi hepsi görünür durumda.
Editörün gösterdiği ile basılan paftanın aynı olması ayrı bir iş oldu. Editörde kapatılan bir katman artık PNG çıktısına da basılmıyor. Daha önce ekranda kapalı olan şey dosyada görünüyordu.
Adalar da yol ağından türetildi: kapalı hücre tespiti ile bulunuyorlar, hepsine tek üslup uygulanıyor.
Elle dizilen emek korumaya alındı
Galata elle dizilmişti. Toplu işlem araçları o emeği sessizce ezebiliyordu.
Kalıcı bir koruma yazıldı. Toplu bir işlem elle dizilmiş kayıtlara dokunacaksa önce eşleşme sayılıyor; sayı beklenenden azsa işlem durduruluyor.
Bu koruma bir şeyi hızlandırmıyor. Sadece geri alınamaz bir kaybı engelliyor.
Bitki dağıtımı reddedildi
Ağaçlar haritadan tamamen kaldırıldı.
Dağıtım algoritması çalışıyordu, ağaçlar diziliyordu, teknik bir hata yoktu. Sonuç sadece doğru görünmüyordu. Şehir bir ormanın içinde kalmış gibiydi.
Tasarımı sıfırdan yapılmak üzere geri alındı. Yerine on ayrı alan için fikir turu açıldı; henüz uygulama yok, karar da yok.
Çalışan bir sistemi “yanlış görünüyor” diye geri almak, ölçümle verilemeyecek tek karar türü. Test yeşil, sayılar iyi, sonuç kötü.
Sonuç
Alfa test alanı o gün tanımlandı: 963 × 725 metrelik dikdörtgen bir pafta. Oynanır alanın sınırı artık bir dosyada yazıyor ve duvar da görünürlük süzgeci de onu okuyor.
Ayrıca İstanbul kültür envanteri verisi projeye girdi. Paftanın içinde 11.129 tescilli yapı var.